Οθέλος

Όπερα του Τζουζέππε Βέρντι σε τέσσερις πράξεις.

Λιμπρέτο του Arrigo Boito βασισμένο στην τραγωδία του Σαίξπηρ Οθέλλος

Πρεμιέρα στο Teatro alla Scala του Μιλάνου το 1887.

Ντεμπούτο στο Gran Teatre del Liceu στις 19 του Νοέμβρη 1890.

Πρόγραμμα μετάδοσης

Μετάδοση: Θεσσαλονίκη, 30 Μαϊου 2013, Κτίριο τμήμαμτος Μουσικών Σπουδών Α.Π.Θ.

Ώρα έναρξης: 15:00

Συνολική διάρκεια:  3 ώρες και 15 λεπτά

* Έναρξη του ακαδημαϊκού μαθήματος 13:00/ παρουσίαση εργασιών 14:00

Εισαγωγικό σημείωμα

Ο Οθέλος (1887), αποτελεί ένα υπέροχο παράδειγμα της ώριμης συνθετικής περιόδου του Τζουζέπε Βέρντι. Έχοντας ήδη πίσω του περίπου εβδομήντα χρόνια δημιουργίας, η όπερα αποτελεί για το καλλιτέχνη, το σημείο εκκίνησης ενός νέου συνθετικού ορίζοντα ο οποίος κορυφώνεται με τη δημιουργία τον Falstaff (1893).

Η τραγωδία του Σαίξπηρ αναφέρεται στο γενναίο σκουρόχρωμο στρατηγό του στρατού της Δημοκρατίας της Βενετίας Oθέλο, που κατευθύνεται προς τη νήσο της Κύπρου. Ο Οθέλος αγαπά με πάθος τη γυναίκα του Δυσδαιμόνα, αλλά νιώθει ανασφάλεια και ανάξιος μπροστά στη φινέτσα και την ομορφιά της και έτσι, γίνεται εύκολο θύμα του φθόνου και της κακοήθειας των εχθρών του. Αυτή η τραγωδία διαδραματίζεται σε συνδυασμό με τη ρομαντική ευαισθησία, σε ένα σκοτεινό και ανησυχητικό ψυχολογικό δράμα. Το τέλος του δράματος, ολοκληρώνεται με τη δολοφονία της Δυσδαιμόνας από τα χέρια του πρωταγωνιστή, καθώς και την αυτοκτονία του ίδιου, κατανοώντας το φοβερό λάθος που έχει διαπράξει.

Η συνεχής επιμονή του Βέρντι να χρησιμοποιεί λιμπρέτα βασισμένα στα έργα του Σαίξπηρ, μια επιμονή που ξεκίνησε με πρώτο σταθμό την δημιουργία της όπερας Μάκβεθ (1847), είχε ως αποτέλεσμα την εξαιρετική συνεργασία του με τον λιμπρετίστα Arrigo Boito.

Κείμενο και μουσική έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ενίσχυση της δύναμης και της ενέργειας των χαρακτηριστικών των πρωταγωνιστών. Με ένα εξαιρετικά επιτυχημένο τρόπο ο θυελλώδης χαρακτήρας και η δύναμη του πολεμιστή Οθέλου, η γλυκύτητα και ο αισθησιασμός της Δυσδαιμόνας καθώς επίσης και ο κακός χαρακτήρας του Ιάγου που όπως και στην πρωτότυπη τραγωδία, καθίσταται σαν σύμβολο της «κακής ιδιοφυΐας», αδιαφορώντας για τις ηθικές αξίες με έναν άνευ προηγουμένου μηδενισμό («La Morte e il Nulla. Ι. Fola και Ciel Vecchia») αναδεικνύονται αβίαστα στο έργο αυτό.

Από μουσική άποψη, ο Βέρντι για πρώτη φορά, όσον αφορά τη δομή, διανέμει άριες, ντουέτα και κονσέρτα που διαχωρίζονται από αφηγηματικά μέρη (recitativi). Παράλληλα χτίζει μια συνεχή ροή στην οποία τα αφηγηματικά μέρη έχουν μεγάλη σημασία και αρκετή δραματική και λυρική δύναμη. Συνοδεύονται από μια ιδιαίτερα πλούσια ενορχήστρωση.

Πηγή:  Opera oberta

Επιμέλεια/μετάφραση: Ομάδα εργασίας

Εικόνες απο την παράσταση

56.jpg
57.jpg
58.jpg
59.jpg
60.jpg
61.jpg
46.jpg
47.jpg
48.jpg
49.jpg
50.jpg
51.jpg

Πηγή: Opera oberta

Επιλεγμένα κείμενα

Κείμενο της Εύης Νίκα-Σαμψών για τον συνθέτη Giuseppe Fortunino Francesco Verdi

Κείμενο απο: Εύη Νίκα-Σαμψών (επιμ), Giuseppe Verdi Aida, εκδ. Οργανισμός Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (2000-2001), σελ. 6-8

Οι όπερες του συνθέτη Giuseppe Fortunino Francesco Verdi

Κείμενο απο: Εύη Νίκα-Σαμψών (επιμ), Giuseppe Verdi Aida, εκδ. Οργανισμός Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (2000-2001), σελ. 11

Ο Βέρντι κ οι ιταλοί λιμπρετίστες Κείμενο του William Weaver, μτφ. Αντιγόνη Φιλιπποπούλου

Κείμενο απο:  Εύη Νίκα-Σαμψών (επιμ), Giuseppe Verdi Aida, εκδ. Οργανισμός Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (2000-2001), σελ. 49-53

Δισκογραφία

Η δισκογραφία του έργου στην αγγλική γλώσσα

Πηγή: Ηλεκτρονική σελίδα που περιέχει ενημερωμένο κατάλογο της δισκογραφίας (2013-05-23)

Συντελεστές

Μουσική Διεύθυνση
Antoni Ros-Marbà

Σκηνοθετική επιμέλεια
Willy Decker

Σκηνογραφία
John Macfarlane

Επιμέλεια φωτισμού
David Finn

Χορογραφία
Athol Farmer

Συμπαραγωγή
Théâtre Royal de la Monnaie (Brusel·les) / Grand Théâtre de Genève

Διανομή

OTELLO José Cura
JAGO Lado Ataneli
CASSIO Vittorio Grigolo
RODERIGO Vicenç Esteve Madrid
LODOVICO Giorgio Giuseppini
MONTANO Roberto Accurso  
HERALD
Ferran Ilari
DESDEMONA Krassimira Stoyanova 
EMILIA Ketevan Kemoklidze 
ACTORS M. Carme Alcázar, Miquel Barcelona,
Roberto Miguel,Lourdes Muñiz, Sergi
Ots, Jordi Pujades, Simeón Torres

Συμφωνική ορχήστρα και χορωδία του  Gran Teatre del Liceu

Πηγή: Opera oberta

Σκηνές απο τη προετοιμασία της παράστασης


Πηγή: Opera oberta

Άδειες χρήσης 

Οι πηγές του αναρτημένου περιεχομένου αναφέρονται διακριτά.

Η άδεια χρήσης των αποσπασμάτων του έντυπου υλικού που κατά περίπτωση χρησιμοποιούνται στην ακαδημαϊκή διαδικασία αφορά τους δημιουργούς/εκδότες/επιμελητές έκδοσης κατά περίπτωση.

Η άδεια χρήσης των αποσπασμάτων του περιεχομένου και φωτογραφικού υλικού που μας παραχωρήθηκαν ευγενικά από το πρόγραμμα Òpera Oberta αφορά στους διαχειριστές του προγράμματος (Gran Teatre del Liceu).

Κάθε άλλο περιεχόμενο/μεταφράσεις υπό την επιμέλεια της ομάδας εργασίας της δράσης χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Ελλάδα.

Creative Commons License