Η στέψη της Ποππαίας

Η στέψη της Ποππαίας (1642) – Claudio Monteverdi

Η σκηνή στο τέλος της όπερας, στην οποία η Ποππαία ανέρχεται στο βαθμό της ρωμαϊκής αυτοκράτειρας μετά το γάμο της με τον Νέρωνα, σηματοδοτεί το τέλος της μακράς διαδρομής που έχει διανύσει για να φτάσει στο αυτοκρατορικό συζυγικό κρεβάτι. Ο στόχος της έχει απειληθεί στην πορεία από πολλά περιστατικά που έχουν προκύψει – ίντριγκες , προδοσίες και εξορίες- αλλά κάθε φορά έχει αναδειχθεί νικήτρια. Στην όπερα δεν υπάρχει καμία προσπάθεια εξιδανίκευσης της διαδικασίας ή εξωραϊσμού σχετικά με το τι μας λέει η ιστορία για τους δύο χαρακτήρες: ο Νέρων ήταν ένας οξύθυμος τύραννος και η Ποππαία μια φιλόδοξη και αδίστακτη εταίρα. Έτσι, η αγάπη του Νέρωνα και της Ποππαίας απεικονίζεται πρωτίστως ως ο καρπός του πόθου και της φιλοδοξίας και για αυτόν ακριβώς το λόγο η όπερα παίρνει συχνά έναν αφελή τόνο, που διανθίζεται με εκλεπτυσμένες, λυρικές άριες.

Περισσότερα